Na nasz rynek weszło wiele nowych firm oferujących produkty kosmetyczne w bardzo atrakcyjnych cenach. W tym samym momencie wypłynęły informacje, że w Stanach jest tylko 3 producentów produktów do paznokci, a cała reszta to rozlewanie, przelewanie, „uzdatnianie”. Przedstawię Wam, jakie są obowiązki prawne, co do kosmetyków w naszym kraju.

Trochę ustawy do poczytania, ale myślę, że takie rzeczy warto wiedzieć.

Ustawa z dnia 30 marca 2001 r. o kosmetykach.

Art. 2.
„1. W rozumieniu ustawy kosmetykiem jest każda substancja przeznaczona do zewnętrznego kontaktu z ciałem człowieka: skórą, włosami, wargami, paznokciami,zewnętrznymi narządami płciowymi, zębami i błonami śluzowymi jamy ustnej, którego wyłącznym lub głównym celem jest utrzymywanie ich w czystości, pielęgnowanie, ochrona, perfumowanie lub upiększanie.”

Czyli tak naprawdę, z nazwy możemy sobie na „prawo i lewo” korzystać, reguła prawna jest bardzo rozległa.

Art. 3.
„Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) producent - przedsiębiorcę, który wytwarza, wprowadza do obrotu, a także jego przedstawiciela oraz każdą osobę, która występuje jako wytwórca, umieszczając na produkcie bądź do niego dołączając swoje nazwisko, nazwę, znak towarowy bądź inne odróżniające oznaczenie; za producenta uważa się również importera oraz każdego, kto prowadząc działalność gospodarczą może wpływać na bezpieczeństwo kosmetyku,”

W rozumieniu ustawy, mogę wziąć jakiś puder akrylowy, dodać do niego masy perłowej, włożyć do słoiczka, nakleić na ten słoiczek etykietę „Asia” i już jestem producentem pudru akrylowego. Tak samo będzie w wariancie bez masy perłowej ;)

Art. 4.
„1. Kosmetyk wprowadzony do obrotu, używany w zwykłych lub w innych dających się przewidzieć warunkach, z uwzględnieniem w szczególności jego wyglądu lub prezentacji, oznakowania, wszystkich instrukcji użycia oraz innych wskazówek lub informacji pochodzących od producenta, nie może zagrażać zdrowiu ludzi.

Art. 5.
„1. 1. Zakazuje się wprowadzania do obrotu kosmetyków zawierających:
1) substancje niedozwolone do stosowania w kosmetykach,
2) substancje dozwolone do stosowania w kosmetykach wyłącznie w ograniczonych ilościach, zakresie i warunkach stosowania, o ile wymagania te zostały przekroczone,
3) barwniki, substancje konserwujące, substancje promieniochronne dozwolone do stosowania w kosmetykach wyłącznie w ograniczonych ilościach, zakresie i warunkach stosowania, o ile wymagania te zostały przekroczone.
2. Dopuszczalna jest obecność śladowych ilości substancji niedozwolonych do stosowania w kosmetykach, jeżeli technicznie nie można ich wyeliminować w procesie produkcji i jeżeli kosmetyk odpowiada warunkom, o których mowa w art. 4 ust. 1.”

Stąd, m.in. właśnie, wzięły się spekulacje o MMA (Metakrylan metylu), który jest monomerem do produkcji polimetakrylanu metylu (PMMA). Są one używane do produkcji lakierów, klejów, a także są w składzie pudrów, liquidów. W niektórych krajach MMA jest zakazany, w innych nie, dlatego my jako stylistki nie mamy tak wielkiej wiedzy na ten temat, jaką mieć powinnyśmy. (więcej na ten temat tutaj)

Art. 6.
„1. Opakowanie jednostkowe kosmetyku powinno być oznakowane w sposób widoczny i czytelny, metodą uniemożliwiającą łatwe usunięcie oznakowania.”

Zauważcie, że często łatwo jest zmyć etykietę z naszych, używanych w pracy, produktów.

„2. Oznakowanie opakowania jednostkowego kosmetyku, z zastrzeżeniem ust. 3, umieszczone na pojemniku i opakowaniu jednostkowym zewnętrznym powinno zawierać następujące informacje:
1) nazwę handlową kosmetyku i jego kategorię,
2) imię i nazwisko lub nazwę i adres producenta, a także nazwę państwa, jeżeli kosmetyk jest produkowany poza Rzeczpospolitą Polską i państwami Unii Europejskiej; informacje te mogą być skrócone, jeżeli identyfikacja producenta jest możliwa,
3) zawartość kosmetyku w opakowaniu, w chwili pakowania, w jednostkach wyrażających wagę lub objętość netto”

Tu ustawa wskazuje wyjątki:

* opakowania mniejsze niż 5gr/ml
* bezpłatne próbki i opakowania jednorazowe
* gdy produkt zazwyczaj sprzedaje się w opakowaniach zbiorczych, ale te dane muszą już być na opakowaniach jednostkowych. Musi być wtedy podana liczba opakowań jednostkowych, chyba, że liczba ta jest dobrze widoczna,

„4) termin trwałości, do którego kosmetyk przechowywany w odpowiednich warunkach zachowuje w pełni swoje właściwości i odpowiada wymaganiom art. 4 ust. 1; (…) podanie terminu trwałości nie jest wymagane, jeżeli minimalny okres przydatności kosmetyku do użytku wynosi więcej niż 30 miesięcy,

5) szczególne ostrzeżenia przy stosowaniu kosmetyku; jeżeli kosmetyk jest przeznaczony do użytku profesjonalnego - dodatkowo inne konieczne ostrzeżenia,”

Zwykle nasze salonowe kosmetyki mają zapis, „do użytku profesjonalnego” i na tym zapis się kończy.

„6) numer serii lub inne dane pozwalające na identyfikację serii kosmetyku,
7) dane o działaniu kosmetyku, jeżeli nie wynika to jednoznacznie z jego prezentacji,
8) wykaz składników (…) „

Wykaz składników musi zawierać składniki w kolejności od największej masy ich dodania. Poniżej 1% kolejność jest dowolna. Kompozycje zapachowe muszą się nazywać „zapach” lub „aromat” lub nazwą przyjętą przez MNSK (Międzynarodowe Nazewnictwo Składników Kosmetycznych), a także numery barwników.

„3. Jeżeli jest to niemożliwe ze względu na wielkość kosmetyku, informacja wymieniona w ust. 2 pkt 6 może być umieszczona tylko na opakowaniu jednostkowym zewnętrznym.

5. W przypadku wyrażenia zgody, o której mowa w art. 7 ust. 1, przez Głównego Inspektora Sanitarnego na nieujawnianie na opakowaniu jednostkowym nazw jednego lub kilku składników kosmetyku, w wykazie składników określonym w ust. 2 pkt 8 zamiast nazwy składnika umieszcza się jego numer.”

I tu niestety jest furtka dla producentów produktów do stylizacji, ponieważ często opakowania są bardzo małe i nie umieszcza się na nich składu. Istnieje też zapis, że jeżeli opakowanie jest za małe, pozostaje dołączanie ulotek informacyjnych, nalepek, kartek. Jeżeli jednak i to jest niemożliwe, informacje powinny zostać umieszczone „bezpośrednio na pojemniku lub w miejscu dostępnym dla kupującego, w którym kosmetyk jest wystawiony do sprzedaży.” Możliwe jest też złożenie wniosku o nieujawnianie składu kosmetyku.

Myślę, że warto rozejrzeć się, co leży na naszych półkach, ponieważ, nie dość, że możemy stracić zdrowie, to wspieramy nielegalną produkcję, przez to tracą legalni producenci. Przy okazji, jeżeli któraś z nas ma ochotę założyć własną markę – nie jest to niemożliwe ;)

Autor:

Joanna Fronczak