Przyszła mi na myśl sytuacja hipotetyczna, a mianowicie: co by się stało, gdyby stylistka paznokci coś sobie złamała – rękę lub nogę? Katastrofa!

Za lekki syntetyczny gips płaci się dodatkowo, w zależności od złamania ręki jest on do łokcia lub za łokieć, a wycena jest rzeczą subiektywną (spotkałam się nawet z kwotą 450zł, bo „ręka jest bardzo szeroka”). Zakładając, że dobrze nam złożą nasze biedne złamane kości (co wcale nie jest takie oczywiste) i okres gojenia będzie przebiegać prawidłowo, może nas czekać rozcięcie i założenie drugiego gipsu oraz skrócenie okresu noszenia.

W przypadku gdy jesteśmy zatrudnione na umowę o pracę i grzecznie sobie w salonie pracujemy, to „nic się nie dzieje”, zabieramy zwolnienie, dajemy pracodawcy i idziemy na 2 miesiące do domu (nie zapominając o tym, że jeszcze czeka nas okres rehabilitacji). Niestety będzie nam wypłacane tylko tyle pieniążków, ile mamy na umowie!

Jeśli mamy własną działalność, to musimy pilnować, żeby terminowo opłacać ZUS. Wtedy również przysługuje nam prawo do zasiłku chorobowego, a jego wysokość zależy od kwoty zadeklarowanej jako podstawa składki. Zwolnienie od lekarza przesyłamy do odpowiedniego dla nas oddziału ZUS w terminie nie przekraczającym 30 dni od daty wystawienia zwolnienia.

Tak to wygląda od strony prawno-finansowej. Większość ludzi nie jest zbytnio zmartwiona takim złamaniem, ponieważ siedzą w domu bardzo długo i dostają za to pieniążki. Ale w naszej branży niestety jest inaczej. Jak wyobrażacie sobie waszą nieobecność w pracy przez 2 czy 3 miesiące?

Jeżeli mamy złamaną nogę, to możemy jakoś wykonywać usługi, przynajmniej te przy stoliku, jak manicure, akryl, żel. Musimy sobie wtedy odpowiednio urządzić miejsce pracy, aby nie było potrzeby nadmiernego krążenia, a może raczej kuśtykania, po salonie.

Natomiast ręka? Sodoma i Gomora… zastanawiałam się co bym zrobiła w takiej sytuacji. Przecież moje klientki nie będą czekać kilku miesięcy na paznokcie! Oczywiście, te stałe wrócą, ale zapewne bardzo duża część rozejdzie się po innych stylistkach, a te zrobią dużo, żeby nowe klientki zatrzymać przy sobie.

Może pracować mimo złamania? Jak by to wyglądało? Ja osobiście używam obu rąk przy stylizacji, lewą sobie podtrzymuje itp. itd. A prawą trzymam przykładowo pilnik. No i kwestia higieny… nałożyć plastikową torebkę na gips, żeby pył się nie dostał? :D:D:D Ciężka sprawa.

Jeżeli prowadzimy własną działalność możemy kogoś zatrudnić na czas naszej nieobecności. Wiąże się to z problemami urzędowymi- tzn. latanie po urzędach i zgłaszanie nowego pracownika jest dla nas problemem, gdy mamy złamaną rękę bądź nogę. Istnieje również ryzyko, że zatrudniona przez nas osoba „podbierze” nam klientki. Trzeba „trafić” na uczciwą osobę. Jest też opcja wzięcia praktykantki i wydaje mi się, że jest to warte przemyślenia, ponieważ wtedy zachowałybyśmy jako taką płynność finansową.

Po analizie całej sytuacji uznałam, że chyba najlepiej byłoby, aby znajoma stylistka przejęła moje klientki na czas mojej choroby. Pieniążki w całości byłyby jej oczywiście, ja natomiast uzyskałabym pewność, że przynajmniej większość klientek do mnie wróci, bo koleżanka nie będzie ich namawiać do zmiany stylistki.

Jak Wy byście postąpiły? Czekam na pomysły i nikomu nie życzę takiej sytuacji...

Autor:

Joanna Fronczak