Jak dobrać kolory by nie 'zatruć' efektu końcowego? Jak zaplanować zdobienie, jakich użyć barw? Wreszcie, jakimi zasadami należy się kierować, by wszystkie elementy współgrały ze sobą?

Czy to w stylizacji paznokci, makijażu czy w home designie kierujemy się pewnymi zasadami doboru barw. Należy zacząć od tego, iż kolory postrzegamy w kategoriach ich względnej ciepłoty lub chłodu. Barwy odbierane przez nasze zmysły jako ciepłe to odcienie czerwieni, żółci, brązu czy pomarańczu, który jest najcieplejszym kolorem. Natomiast te, które dają wrażenie chłodu to fiolety, błękity i zielenie oraz niebieski, który jest najchłodniejszą barwą. To one są 'głębsze', dlatego korzystniej prezentują się w roli tła. By zrozumieć zasadę działania i oddziaływania barw na siebie i otoczenie należy zacząć od kolorów podstawowych oraz ich podziału. I tak:

Kolory podstawowe – bazowe to takie, które nie powstały w wyniku zmieszania innych. Ogólnie przyjęto iż są to żółty, czerwony, niebieski. Po połączeniu podstawowych barw otrzymamy barwy wtórne, czyli drugorzędne.

Kolory drugorzędne w efekcie połączenia barw podstawowych dają

nam: fiolet, który uzyskujemy po zmieszaniu czerwieni i niebieskiego (jeżeli dodamy więcej niebieskiego niż czerwonego wyjdzie nam

zimny fiolet, jeżeli odwrócimy proporcje uzyskamy cieplejszy odcień, pomarańcz (żółty + czerwony) i zieleń (niebieski + żółty). Mieszanie koloru drugorzędnego z jedną z barw podstawowych daje nam kolory trzeciego rzędu.

Kolor trzeciorzędny powstaje poprzez zmieszanie koloru

podstawowego z najbliższym kolorem drugorzędnym. Trzeciorzędne

barwy składają się w jednej trzeciej z barwy podstawowej i w dwóch

trzecich z innej. W taki sposób możemy mieszać kolory ze sobą w

nieskończoność.

Dodając sukcesywnie biel do koloru podstawowego otrzymamy kolor jaśniejszy, ale wciąż o tej samej tonacji. Im więcej bieli tym jaśniejszy kolor. W zależności od efektu jaki chcemy uzyskać możemy łączyć i zestawiać ze sobą barwy tak, by tworzyły równocześnie harmonie kolorystyczną. Czasami nieświadomie, czasami intuicyjnie uda nam się połączyć barwy w sposób dający przyjemne wrażenia wzrokowe, a czasami jest wręcz przeciwnie. By uniknąć nieprzewidzianych wpadek warto zapoznać się z rodzajami harmonii kolorystycznej.

Harmonia monochromatyczna – jest jedną z najpopularniejszych

technik łączenia barw i opiera się na zestawianiu różnych tonacji

jednego koloru, np. jasnozielony – zielony – ciemnozielony. Taki rodzaj kompozycji kolorystycznej nazywany jest także harmonią małych kontrastów lub harmonią zgodności tonów. Harmonia ta charakteryzuje się spokojem i subtelnością.

Harmonia trójkąta – polega na zestawieniu trzech barw ze sobą. Te

trzy konkretne barwy wyznaczane są przez trójkąt równoboczny

wpisany w koło barw. Pomimo iż są to trzy kontrastujące barwy

to przez połączenie ich ze sobą w powyższy sposób nadajemy

kompozycji łagodności, kolory stają się bogatsze, co dodaje im

głębi.

Harmonia analogiczna – wykorzystuje kolory sąsiadujące ze sobą na

kole barw. Kolor dominujący, zasadniczy – np. pomarańcz można

wzbogacić z leżącą na lewo czerwienią lub znajdującą się na prawo

żółcią, w tym przypadku czerwień i żółć to barwy harmonijne. Takie

zestawienie jest znacznie żywsze niż monochromatyczne i pozwala na połączenie kolorów w oparciu o przyjętą bazę. W dodatku jest dosyć kontrastowe i pozwala uniknąć monotonii.

Harmonia komplementarna (uzupełniająca) – polega na użyciu barw

dopełniających, które znajdują się po przeciwnej stronie koła barw.

Przeciwieństwa się przyciągają, dlatego również kolor ma naturalną

barwę dopełniającą – ciepłe barwy dopełniają się zimnymi, zimne

ciepłymi, np. czerwony – zielony, pomarańczowy – niebieski. Oparte na sprzecznościach zestawienia barw dopełniających tworzą atrakcyjne i harmonijne pary i mogą oddziaływać na nasze zmysły pobudzająco lub uspokajająco. Taki układ można wzbogacić dodając barwy analogiczne do jednego z głównych kolorów, na przykład łącząc pomarańcz z odcieniami granatu, błękitu i turkusu.

Ciekawym zestawieniem barw jest połączenie na zasadach ilościowych, które to opiera się na wiekowej punktacji Goethego. Poszczególnym kolorom przypisuje się punkty. Prezentuje się to następująco:

żółty 9
pomarańczowy 8
czerwony 6
zielony 6
niebieski 4
fioletowy 3

Jeśli chcemy uzyskać równowagę stosując więcej niż 3 kolory powinniśmy posłużyć się powyższą punktacją (np. barwa fioletowa musiałaby na wzorze mieć 2x większy zasięg niż czerwona, barwa niebieska musiałaby w kompozycji mieć dwa razy większy udział niż pomarańczowa, żeby osiągnąć ten sam efekt ilościowy).

Zatem nie pozostaje nam nic innego, jak zagrać w kolory :)

Autor: